[ و در صفت دنیا فرمود : ] مى‏فریبد و زیان مى‏رساند و مى‏گذرد . خدا دنیا را پاداشى نپسندید براى دوستانش و نه کیفرى براى دشمنانش . مردم دنیا چون کاروانند ، تا بار فکنند کاروانسالارشان بانگ بر آنان زند تا بار بندند و برانند . [نهج البلاغه]
باران

سایه ئی روی سایه ئی خم شد

در نهانگاه راز پرور شب

نفسی روی گونه ای لغزید

بوسه ئی شعله زد میان دو لب

(فروغ فرخزاد)


کلمات کلیدی:


نوشته شده توسط آرش 91/6/8:: 6:56 عصر     |     () نظر